Bartholin's cyst- a rather commmon cause of vulvar discomfort

Near the introitus (that is, the opening of the vagina, but we need to talk in proper medical terms, this is not a cosmopolitan blog…), there are two glands, one on each side, just behind the labia. They are called Bartholin glands, named after a Danish anatomist, Caspar Bartholin in the 17^th century.

They are small, you cannot palpate them and they produce a thick secretion, in order to lubricate and protect the lining of the vagina. They were thought to be related to lubrication during sexual arousal but, alas, their contribution is minimal. The glandular fluid enters the vaginal epithelium through a narrow tube, the duct.

Occasionally, for unknown reasons, the duct will get blocked and the sticky fluid will accumulate within the gland and the gland will  become swollen. This is a bartholin cyst, and it affects 2% of women, mostly aged between 20 and 30. It may be asymptomatic, with just a local swelling and minor discomfort. If the cyst becomes infected, it then becomes an abscess, very tender indeed, the patient may find it difficult to walk and it needs urgent treatment.

It is not related to sexual intercourse and don’t blame your partner for transmitting the infection- there are many other reasons to blame your partner but not Bartholin issues.

It is equally not related to poor hygiene, tight underwear, sweating, swimming, the duct somehow decides to block itself and there is nothing you can do to prevent it from happening- frequent question when someone already suffered from one gland and wishes to avoid trouble from the other side in the future.

We tend to give a short course of antibiotic when a cyst appear, to prevent infection and this may delay the process but eventually things will get worse. The cyst will need to be drained and ideally a new duct should be surgically created. This procedure is called marsupialisation ( from Latin marsūpium, from Ancient Greek μαρσίππιον (marsippion), diminutive of μάρσιπος (marsipos, “pouch”))- yes, blame the Greeks for everything…  This is a minor operation, it needs anaesthetic and it involves exteriorisation of the gland internal to the vaginal lining so that the fluid will readily be expelled in the future.

It is therefore a rather nasty situation but it is benign and will not affect your future sex life or fertility. Having said that, in older women (above the age of 40) we have the extremely rare bartholin gland cancer, so all labial swellings should be reviewed by a gynaecologist.

To summarise, when in pain, see your doctor and blame Caspar Bartholin …  

Epidural in emergency caesarean is good for the baby

General Anesthesia Increases Adverse Outcomes in Urgent Cesarean Delivery CME

News Author: Ricki Lewis, PhD
CME Author: Laurie Barclay, MD

Faculty and Disclosures

CME Released: 07/05/2012; Valid for credit through 07/05/2013

GA: General Anesthesia

RA: Regional Anesthesia

Babies exposed to GA during urgent delivery by cesarean delivery are more likely to experience adverse outcomes than those exposed only to RA, according to a study published online June 8 in the Australian and New Zealand Journal of Obstetrics and Gynaecology.

Past studies have indicated that RA is safer for the mother than GA, but anesthesiologists must consider the benefit of GA in shortening labor, the authors write. This study indicates that RA is associated with better outcomes for the neonate, and therefore may be less risky than GA for this reason.

From Medscape Medical News

Light Drinking During Pregnancy Not Harmful to Offspring?

October 7, 2010 — Children born to women who drank 1 or 2 alcoholic beverages a week during pregnancy were not at increased risk for clinically relevant behavioral or cognitive problems at 5 years of age, a new study shows. However, investigators and at least 1 independent expert say these findings should be interpreted with caution.
In fact, "children born to light drinkers seemed to have fewer behavioral problems and higher cognitive scores than those born to moms who didn't drink during pregnancy," study investigator Yvonne Kelly, PhD, from the Department of Epidemiology and Public Health, University College London, United Kingdom, told Medscape Medical News.

Official Report Confirms Pregnant Women at Increased Risk for H1N1 Death

April 20, 2010 — Pregnant women infected with the 2009 influenza A (H1N1) virus are at increased risk for death compared with others, but treatment within 2 days of symptom onset decreased this risk, according to a study by the Centers for Disease Control and Prevention (CDC), published in the April 21 issue of the Journal of the American Medical Association.
"Pregnant women represent approximately 1% of the US population, yet they accounted for 5% of US deaths from 2009 influenza A(H1N1) reported to the CDC," the researchers write.

A Third Study Finds Bisphosphonates Reduce Breast Cancer Risk

Zosia Chustecka

March 10, 2010 — A third study, and the first to be published, has found a reduction in the risk for breast cancer among postmenopausal women taking bisphosphonates for the treatment of osteoporosis.
The new finding, reported in the March 2 issue of the British Journal of Cancer, comes from a case–control analysis of more than 6000 women in Wisconsin, half of whom were diagnosed with invasive breast cancer. It found that the use of bisphosphonates was associated with a 30% reduction in the risk for breast cancer.
"This large study provides new evidence that the use of bisphosphonates is associated with a potentially important reduction in breast cancer risk," lead author Polly Newcomb, PhD, MPH, head of the Cancer Prevention Program at the Fred Hutchinson Cancer Research Center in Seattle, Washington, said in a statement.

Exercise delays cognitive impairment in old age

From MedscapeCME Clinical Briefs

Exercise May Improve Cognitive Skills in Older Population CME

News Author: Deborah Brauser
CME Author: Hien T. Nghiem, MD

February 3, 2010 — Participating in a sustained exercise program may decrease cognitive decline in patients older than 55 years, according to results from 2 new studies published in the January 25 issue of the Archives of Internal Medicine.
In a cohort study from Germany, investigators found that moderate or high physical activity was associated with a lower risk of developing cognitive impairment in patients older than 55 years.

Pregnant women haven't lost it after all

February 11, 2010 — It appears that the image of the dotty pregnant woman or the scatterbrained new mom is just an urban myth. New research shows that there is no evidence of cognitive decline during pregnancy or after giving birth.
"Pregnant women and new mothers might be distractible, but when the power of their intelligence is turned to a task, there’s absolutely no evidence that they’re impaired relative to nonpregnant women," lead Helen Christensen, PhD, Australian National University, Canberra, told Medscape Psychiatry.

Obstetricians, family doctors, and midwives may want to take note of these findings that suggest that "placenta brain" is not inevitable, she said.
The study is published in the February issue of the British Journal of Psychiatry.

Pregnancy and childbirth- vital do's and dont's


Pregnancy and childbirth is an amazing period of your life, with plenty of excitement and worries and eventually some unforgettable memories. We aim to provide careful monitoring and constant reassurance so that will be confident and relaxed to enjoy your pregnancy.

We count a total of 40 weeks, starting on the day that your last actual period began.
You obviously did not get pregnant on that day, but approximately 2 weeks later, upon ovulation, and the actual duration of the gestation is therefore 38 weeks. Still, we use your LMP (Last Menstrual Period) as a defining point, as cycle duration varies and it is frequently impossible for you to know exactly when you conceived.

Your first visit at the Practice is vital. Your period may be late and you are not certain what’s going on. We will confirm your pregnancy status and with pelvic ultrasound (which is absolutely safe) we will make certain that this is a healthy intrauterine pregnancy, thus ruling out a threatened miscarriage or an ectopic.
We will then sit down, take a deep breath and talk about the next 9 months, how your pregnancy will be monitored and exactly which investigations may be needed. We will discuss common pregnancy symptoms and worries, no matter how insignificant they may seem. You will leave the office relaxed, confident and jubilant.

We may need to repeat the scan to confirm that the pregnancy sac keeps growing and eventually the fetal heartbeat becomes obvious. I will also suggest some blood tests that will rule out infections such as rubella (german measles) and hepatitis. Some of those sound strange and offending, such as syphilis and HIV. Trust me, this is a universally accepted screening package in pregnancy and all those diseases, if promptly diagnosed and treated, can save your baby’s life.
An early visit to the Dentist will be advised. Your teeth and gums are sensitive in pregnancy and any kind of oral cavity infection can later be related to premature contractions and labour. Any dental work should therefore be carried out promptly, with the appropriate local anaesthetic. I would only wish to avoid a dental X-ray in pregnancy.

The first trimester, up to 12-13 weeks, can be rather difficult. Headaches, morning sickness and vomiting, swellings, mood swings, you name it. There is also a continuing risk of miscariage, gradually diminishing as your pregnancy progresses, and you might experience abdominal discomfort or even spotting. Your skin may well change while you're pregnant. You might find that it becomes less dry or less oily, or that you get fewer spots, or the opposite could happen. Extra fluid in your face may smooth out any wrinkles, but it may also make you look a bit chubby. Quite early on, you will notice that the area around your nipples is darker and a brown line appears down the centre of your abdomen. You may get brown
patches on your face too, especially if you're in the sun. All these colour changes go away or fade after the baby is born. Stretch marks, may appear on your bump and your breasts from about three or four months. There’s no evidence that these can be prevented. They fade after the baby is born but never disappear.
We will discuss any complaints and exclude potential problems and complications.

The next milestone is the nuchal scan at 12-13 weeks. You will be gradually feeling better and this a good time to enjoy your baby on ultrasound, fully formed and playful and not that big yet. This is also an excellent opportunity to check the space behind the baby’s neck, the nuchal translucency. All babies have a small quantity of luis underneath the skin of the back of the neck. In Down syndrome babies this is found commonly increased. Unfortunately not all Down babies have increased fluid and, vice versa, not all babies with increased fluid have Down’s syndrome. We have therefore monitored several thousands of pregnancies in US and in the UK ten years ago. We checked the nuchal fluid, took into account the age of the mother and obviously the pregnancy outcome. These observations resulted in a screening test, an equation with all the above parameters. This test can pick up more than 90% of Down babies. We will check the nuchal translucency, ask for your age and your last period, and enter all the parameters in a computer software. The computer will alter your basic, age-related risk for Down syndrome, and give you an adjusted risk. If the final risk sounds good, (and we’ll have a long chat about acceptable risks), we may decide to avoid an amniocentesis, even when you are older than 35. An additional, independent parameter that will increase the sensitivity of the test is a hormone blood test (free BHCG and PAPP-A). When your blood result is ready, we shall modify the risk and give you the final result.

The next important scan is the anomaly scan, or b-level scan. This will take place at 22-23 weeks of gestation. It is a thorough scan, checking number of fingers, heart valves and other important details of the baby’s anatomy. A normal result is reassuring but bear in mind that some minor abnormalities may still be missed, even in expert hands.

From 14 weeks onwards, you will also probably feel much better, with plenty of energy to do things and appetite. Take it easy and keep an eye on your scales. You will be free to have a holiday as long as you do not stress yourself too much and avoid exposure to the sun. You will be able to swim and take sport activities. Sex will also be part of the agenda, unless advised otherwise.

We will have regular visits in our Practice, every four weeks, and more frequently should any problem arise. We will be checking the blood pressure, the urine and your weight and we will do regular scans to check the baby’s growth. I will be checking on you overall welll-being, including the psyhological aspect and see that your pregnancy progresses smoothly. Our midwife will be advising on breast preparation for lactation and nipple care.

At 28 weeks I will ask you to have a glucose tolerance test, in order to exclude gestational diabetes.

At 32 weeks a Doppler scan will reassure us that the placenta remains healthy and that the blood flow and the oxygen supply to the baby is adequate.

At 37-38 weeks, in addition to ultrasound, we will do a cardiotocogram (CTG), checking the baby’s heart rate variation in relation to uterine contractions. This is an additional reassuring test to check fetal well-being.

From 36 weeks onwards, we will be prepared for labour. Early labour signs include regular contractions and the rupture of membranes. If your waters go, it will be easy to tell, there is usually plenty of it and you will get soaked. You must immediately get going for the hospital. If you start having painful contractions, check how frequently they come and whether they are regular or not. Genuine labour pain, as opposed to Braxton-Hicks contractions, comes and goes at regular intervals, initially every 20-30 minutes, gradually getting more frequent. When not certain, you ring me or my midwife and we tell you what to do. Another early sign is the ‘show’, a mucous, thick, vaginal discharge, occasionally mixed with small amount of blood. This is the cervical ‘plug’ that kept the cervix tightly sealed throughout pregnancy and prevented micro-organisms from ascending into the cavity of the womb. A couple of days prior to onset of labour, this, having served its purpose, will pop out. It is a fairly accurate sign that labour is imminent, so don’t panic, don’t rush to the hospital, just have your things ready.

When the time comes, be it regular pain or the waters, you ring me or the midwife and we all meet in Labour Ward. We will remain with you throughout the whole labour and keep you informed and so that you remain confident and reassured.

Epidural anaesthesia is strongly recommended, but obviously you are the one to decide. An epidural will completely stop any painful sensation without making you drowsy. You will be alert, yet relaxed. You will not be stressed and you will be breathing better and that helps the oxygen supply to the baby. There are no significant recognised side-effects apart from a transient headache.
An epidural will not affect the labour outcome and will not increase the possibility for caesarean section.

I will guide through the stages of labour, aiming towards a straightforward vaginal delivery, and I am keen to persist and wait, as long as it is safe, in order to get there. However if any complication arises, or if the baby simply gets ‘stuck’ within the pelvis, we will be ready to proceed, with your consent, to a safe instrumental delivery or caesarean section. The Labour Ward at Iaso is perfectly organised and the staff are trained to assist in any kind of emergency. In the end of the day what we must have is a healthy mother and a healthy baby and I am keen to pre-empt problems and advocate safe, standard practice.

Once the baby is born, we will give you to hold and hug for as long as you like, early bonding between the two of you is essential. In the meantime, I will remove the placenta and may need to put a couple of stitches in the vagina. You will then be able to rest for a couple of hours in Labour Ward Recovery before you are transfered to your bed in the Ward.

Basic guidelines and do’s and dont’s for your pregnancy

Any medication use should be discussed with us, particularly during the 1st trimester. You may take paracetamol tablets (Depon, Panadol), up to 3 a day, if you have a headache or a flu, and Buscopan tablets for the occasional tummy ache, but other than that talk to us and double-check.

The only strict prohibition in pregnancy is smoking and if you do smoke we will advise to give it up promptly. Smoking has been related to high risk of miscarriage, prematurity, placental abruption, high blood pressure. Maternal smoking has also been incriminated for cot death in infancy.

You may have sexual intercourse throughout pregnacny, unless otherwise indicated. Always make certain that this is not painful or uncomfortable and you may want to try different, more comfortable positions We obstetricians tend to advise against it during the last 4 weeks of gestation, but even then there is no harm you can do, apart from initiating labour.

Try to keep away from stray cats and if you have a cat yourself, have someone else to collect its faeces. Avoid fresh salads if the greenery has not been thorougly cleaned.

Dring plenty of milk – at least two full glasses a day. You may opt for semi-skimmed milk, with less fat but same amount of calcium and vitamins. Make sure that your milk is pasteurised- avoid fresh goat milk from your village! Avoid evaporated milk – most of its vitamins have been affected.

Avoid nuts during pregnancy. Recent studies relate maternal consumption in pregnancy with subsequent allergy to nuts of the offspring.

You may use hair dye and nail polish, as this has not been found to have any detrimental effect whatsoever to your pregnancy.

You may drive your car up to the end of gestation, as long as there are no pregnancy complications. Always wear your seatbelt, with the the horizontal part underneath your belly and the transverse part crossing above it.

It is safe to work long hours in front of a computer screen, as it is established to be absolutely safe.


FOODS TO AVOID

• Soft cheese, such as Brie, Camembert, however, cottage, gruyere and feta cheeses are fine. Blue-veined cheeses, such as Danish Blue or Stilton should also be avoided.
• Unpasteurised goat's, cow's, or sheep milk. • Ready-prepared coleslaw. •Raw shellfish. •Raw eggs (in mayonnaise, mousses, cake-icing or cheesecake). •Paté (any type) •Raw or undercooked meat. •Liver (unacceptably high levels of vitamin A). •Peanuts or peanut butter (if there's a family tendency to allergies).



Common concerns and issues to discuss

Morning sickness

Nearly 80% of women experience pregnancy sickness - and not just in the morning. Some women will just feel a bit nauseous. Others will feel sick every day and may actually vomit. An unlucky few will be so unwell that they need to take time off work. The good news is that most women start to feel a lot better at about 14 weeks. Hormonal changes may be the cause: the pattern of sickness seems to follow the ebbs and flows of human chorionic gonadotrophin (hCG), the hormone that orchestrates the production of other pregnancy hormones. Levels rise rapidly during the first six weeks, peak at eight to 10 weeks, and begin to fall at 11-13 weeks. Some people believe that pregnancy sickness protects your baby from harmful substances, this may be why so many women can't bear coffee, alcohol, cigarette or petrol fumes at this crucial time. Snacking can help reduce morning sickness. Some women are really helped by sucking lemons or peppermints, others swear by crisps, bananas or breakfast cereals. Nibble something at night if you wake up. It may stop you feeling so sick in the morning. Homemade, day-old popcorn is said to reduce nausea. Keep crackers by the bedside to nibble before you get up in the morning. Try ginger biscuits or ginger ale, or make ginger tea by infusing a little grated ginger root with boiling water in a teapot. You can add lemon or honey to taste and drink hot or cold. A supplement of vitamin B6 with magnesium may help if you are vomiting a lot. Foods rich in B6 include cereals, bananas, baked potatoes, lentils and tinned fish. Sea sickness acupressure bands, which are available from pharmacies, may also be helpful. You should also try to rest as much as you can.


Varicose veins

Varicose veins are caused by a combination of factors. Pregnancy hormones relax the muscular walls of the veins, while at the same time there is more blood for your circulation to pump around. This makes it more difficult for the muscle tissues and the valves in the veins to pump the blood back up to the heart, which means that some blood pools in the lower body. Another factor is the weight of your enlarging uterus that puts extra pressure on the veins of the legs and pelvic region. Some women feel no discomfort, but others suffer a mild ache, or a heavy feeling in their legs, or even acute pain. Those who are expecting twins or multiples, or those for whom varicose veins run in the family - are more at risk. You can avoid trouble by: • Walking and swimming more, to pump the blood around; • Doing specific exercises to prevent the blood pooling - frequent ankle flexions and rotations, at least 30 seconds at a time, with the feet elevated; • Doing frequent pelvic floor exercises (see below); • Never sitting with your knees crossed, or thighs pressing against the edge of a chair; • Always resting with your legs raised; • Trying not to stand for long periods of time; If you are already suffering from varicose veins, the measures above can help, but also try wearing support tights and raising the foot of your bed to help the blood drain back to the heart. For maximum effect they should be worn right from the start of your pregnancy.


Pelvic floor exercises

Our pelvic floor muscles hold all the abdominal contents in place and keep us continent, that is, they stop urine and faeces escaping when we cough, laugh, sneeze or lift. Exercising your pelvic floor muscles now will tone them up so they give support to your growing baby and uterus and help you feel more comfortable during the pregnancy. After pregnancy, pelvic floor exercises will encourage healing and recovery in that area.



The exercise
Imagine you are desperate to empty your bladder, but when you get to the lavatory it's occupied. Instinctively, you will do a pelvic floor contraction and squeeze to stop wetting yourself. Try doing it now - pulling up around the front passage as if to stop yourself leaking, hold for a count of four and then release. You should feel the difference when you let go. Repeat the exercise in batches of six to eight as often as you can during the day. As well as holding for a count of four, try doing some where you squeeze, release, squeeze, release, quite quickly. Remember to keep breathing normally throughout. Once a week, while sitting on the loo, you can try to stop in midstream while peeing to check that you are doing the exercise correctly.

Breastfeeding

Your own breastmilk is exactly the right food for your baby. There's strong evidence that babies do best if they have nothing but breastmilk for about the first six months of life. This may be important if you have any diabetes or allergies in your family as the use of formula milk increases the risk of diabetes, asthma or eczema. Breastfeeding protects your baby from infections, including sickness and diarrhoea, ear infections and chest infections. For some infections this protection continues even after you stop breastfeeding. Exclusive breastfeeding - giving nothing except breastmilk - is more likely to reduce the risk or severity of allergies and provides the best protection. However, combining breastmilk with some formula still helps to reduce the risk of infections. Women who breastfeed have less risk of pre-menopausal breast cancer, ovarian cancer and broken bones due to osteoporosis in later life. If you choose to combine formula feeding alongside breastfeeding, you can increase your chances of maintaining a good milk supply if you only introduce formula once breastfeeding is well established. Your midwife, health visitor or breastfeeding counsellor can help you work out when – and how - to do this. But if you start to bottle feed from the beginning it can be very hard to change to breastfeeding. If you are undecided, it's therefore best to start breastfeeding. Your baby will benefit from even a few feeds of colostrum - which is the first milk that your breasts produce, rich in antibodies and other substances that protect against illness and infections.

Paediatric concerns

If you worry about the ‘day-after’, when you go home with your baby, have a chat with our Paediatrician, Dr Amalia Michaelidou. She is a Consultant Neonatologist at Iaso Neonatal Unit and a Member of the Royal College of Paediatrics in London. She will guide you through the basic do’s and dont’s and reassure you.


Above all, don’t worry. Pregnancy is a normal process and all problems and complications are very rare. Enjoy your pregnancy and don’t listen to horror stories and scenarios. We will be monitoring your pregnancy closely and keep you well informed and reassured.


Dr Alexandros Kalogeropoulos
Member of the Royal College of Obstetricians & Gynaecologists, London

Α Royal College Guideline on Swine Flu for pregnant mothers

Guidance on Swine Flu (H1N1v) for pregnant mothers – a joint statement from the Royal College of Obstetricians and Gynaecologists and the Royal College of Midwives

Introduction
The Swine Flu (novel Influenza – H1N1) pandemic Phase 6 alert was declared by the World Health Organization (WHO) in June 2009. This meant that the flu virus was spreading rapidly both within and between countries.
In the UK, the Secretary of State for Health announced in July 2009 that the spread of flu in the United Kingdom had reached a level at which initial containment activities should now be replaced by a treatment response. The Chief Medical Officer sent information to doctors and health authorities, asking them to ensure that those suspected of having H1N1v will be treated immediately.
The WHO (on 2 July 2009) advised that pregnant women are at higher risk of complications from the virus and need to be monitored if they fall ill.
Experience so far shows that the H1N1v virus tends to affect the younger population, ie. those below the age of 60 years, and that the majority of people who suffer from it tend to experience mild flu symptoms. However, it can cause severe and complicated illness, and occasionally death, in people who have underlying health problems such as severe respiratory disease.
A few cases of severe illnesses among pregnant women and infants have been reported in the UK and from other countries. These have mostly affected women with pre-existing health problems. In previous pandemics, and in reports from some countries in this pandemic, there is evidence that pregnancy can increase the risk for influenza complications for the mother and the fetus.
Pregnant women are therefore included in the list of High Risk groups so that antiviral treatment can be provided as soon as their infection is diagnosed.
This document provides an updated guidance for pregnant women and mothers who have recently had their babies, in the light of the changing pattern of the outbreak of the H1N1 virus in the UK.

Prevention
Good personal and household hygiene measures are key to preventing the spread of the virus. Frequent handwashing or cleaning with a disinfecting hand rub is highly effective in preventing the spread of the virus on hands contaminated by droplets from the nose and throat. Parents should also ensure that they wash their babies’ hands.
Tissues should be used to cover the mouth and nose when sneezing and coughing, and all used tissues should be disposed of promptly (as described in the ‘Catch it, Bin it, Kill it!’ campaign) if these have been near the nose or mouth.
Work surfaces, children’s play areas, toys and changing mats should be cleaned frequently. Parents are also advised to limit the sharing of children’s toys, and to wash or wipe toys after use. Small non-electrical and battery operated plastic toys wash well in a 30 – 40oc washing machine cycle if enclosed in a fleecy ‘babygrow’ garment, among the normal laundry.

Treatment
Most of those people who have H1N1 flu, including pregnant women, will have mild symptoms, typical of seasonal (winter) flu. Common symptoms include a high temperature, sore throat, blocked or runny nose, body aches, tiredness, and occasionally diarrhoea and vomiting. In rare cases, the disease may rapidly progress to pneumonia.
The most important step to take in pregnancy is to treat fever (high temperature). This can be controlled by taking paracetamol which is known to be safe in pregnancy. The use of Non Steroidal Anti-Inflammatory Drugs (NSAIDs) such as Ibuprofen is not recommended in pregnancy.
Some women are prescribed low dose aspirin for specific conditions in pregnancy. If you have been prescribed with this, you should carry on with this medication unless advised by your doctor or obstetrician.
Women should consult their doctors or midwives for further advice and should avoid taking several over-the-counter medicines each day, since most popular flu medicines contain paracetamol, and their additive effect may lead to taking too much of this medicine.
If you are ill, or think you have flu, you will be advised to:
Stay at home Contact the national flu line service (Call the Swine Flu Information Line on 0800 1 513 513 for the latest advice on flu and its treatment.
If you have an assessment for flu (which will usually be done online or via the telephone), you will be asked if you are pregnant. If you have flu, you will receive an authorisation which a friend or carer can use to collect a course of antiviral medicine for you.
Follow self-care advice, including:
Drink plenty of fluids Take the antiviral medicine as prescribed Take medicines such as paracetamol if required
If your symptoms get worse after having your assessment or treatment, you should contact your GP directly.
To reduce risk of infection:
Wash or clean your hands frequently (particularly after contact with people who are ill) Cover your mouth and nose with a tissue while sneezing or coughing Dispose of used tissues promptly and carefully – bag and bin them Wash hard surfaces (eg. worktops, bathroom areas, play mats, changing mats, door knobs) with a domestic cleaner regularly Avoid unnecessary travel Avoid crowds where possible Ensure your children follow this advice.
These measures can greatly reduce the risk of spreading the infection. However, the pandemic virus is highly infectious and many people will be infected, so the measures do not completely prevent the spread of flu.

The use of antivirals during pregnancy
The strategy for minimising the spread and effect of H1N1v is to treat people as soon as possible after they develop flu symptoms. It is important that you get an assessment and arrange for your ‘Flu Friend’ to collect your medicine as soon as you begin to feel ill.
Antiviral drugs are not a cure, but can shorten the illness and reduce the risk of complications, especially if the course is begun within 48 hours of symptoms developing. The H1N1 virus is known to be susceptible to two antivirals: oseltamivir (Tamiflu®) and zanamivir (Relenza®).
In the United Kingdom, pregnant women with flu symptoms will usually be given a course of Relenza. This medicine is inhaled, using a disk-shaped inhaler. It is recommended for pregnant women because it easily reaches the throat and lungs, where it is needed, and does not reach significant levels in the blood or placenta. This has the theoretical advantage of not affecting the pregnancy or the growing baby. However, if a doctor or midwifery specialist thinks that a different medicine is needed (for instance, for unusually severe flu), Tamiflu will be provided instead.
Any medicine can occasionally cause side effects. The most common one with Relenza is wheezing when the medicine is inhaled. Women who have asthma should keep their ‘reliever’ inhaler handy in case they need to take some treatment for this. All women should speak to their GP or midwife if symptoms persist or are severe. The antiviral medicine will be provided up to seven days after the onset of the illness, but you should make every effort to collect them within 48 hours of onset of symptoms.
The European Medicines Agency (EMEA) examined all of the accumulated evidence, since licensing some years ago, on the use of antiviral medicines in pregnancy, breastfeeding and in children under the age of one. They advised that the medicines are effective, and that there is no evidence of harm from their use, either for the pregnancy, the developing fetus or for babies below 12 months of age.
Pregnant women are reminded that the antiviral medicines used to treat H1N1 are highly purified and powerful drugs, available by prescription only. Women should not be tempted to buy and use drugs from the internet or mail-order sources. The effectiveness, purity and safety of these drugs cannot be guaranteed and many drugs purchased from these sources are not of the required strength to be effective.
According to the Royal Pharmaceutical Society of Great Britain, some counterfeit drugs have been manufactured using poisons, or chemicals which affect the normal immune response, and are potentially very harmful. The UK has the largest stockpile of antivirals in the world and pregnant women will be given priority treatment. They should therefore NOT obtain Relenza or Tamiflu from unknown suppliers.

Vaccines
At present, because the H1N1 virus is a new influenza strain and in the process of rapid development, there are no vaccines available yet. Scientists from around the world are working hard to develop a vaccine. It is anticipated that the first batches of vaccine may be available by late autumn of 2009.
The UK Joint Committee on Vaccination and Immunisation (JCVI) currently recommends immunisation against seasonal influenza for pregnant women with any condition known to cause increased risk from influenza, regardless of trimester. Women should make sure that they take up this vaccine as soon as it is offered.

Maternity services during a flu pandemic
The Department of Health, the Royal College of Obstetricians (RCOG) and Royal College of Midwives (RCM) have been closely involved in pandemic flu planning. Maternity services are expected to run as near normally as possible during a pandemic and there will be extra measures to ensure that service disruption is kept to a minimum.
In the event of a large pandemic, the whole health service will be mobilised, not just obstetricians, midwives and health visitors, but also GPs, community nurses, the ambulance and emergency services. A system is also in place for recently retired obstetricians, midwives and final-year medical trainees to boost services and support specialist health professionals. Women should stay in close contact with their local maternity services so that updated information can be relayed to them.

The RCOG and RCM recommend that pregnant women have a Flu Friend to call upon should they become too ill or require further assistance. This person will collect antiviral medicines and may help to act as the woman’s contact with the GP or maternity services.

Antenatal clinics
Women without flu symptoms are advised to attend their usual antenatal appointments unless different arrangements have been made by their local maternity service. The progress of the pregnancy is monitored at these sessions and information on pregnancy care is provided. Low risk women may be monitored differently, eg. by a telephone consultation with their midwife, to avoid the need to travel to a hospital or clinic.
The availability of antenatal clinics and classes may be compromised during a pandemic because of staff shortages. Antenatal screening may be postponed or modified, eg. Down’s syndrome screening with nuchal translucency scans may be replaced by blood tests if there is a shortage of ultrasonographers. Local maternity services are examining ways to ensure minimal disruption of clinical services and will provide up-to-date information on their services regularly, in most cases via their hospital or Trust websites.

Birth in hospital
Careful planning needs to take place and some procedures such as a planned induction of labour or an elective caesarean section may be rescheduled at short notice. Some women may also be assigned to another hospital for the birth if their maternity unit of choice is under severe pressure due to flu cases or staff shortages. Women will be sent home from hospital as soon as possible, to reduce their exposure to infection.
Women will be informed by their maternity service should such contingency plans be put in place and need not worry about contacting other maternity units. Most maternity units will work closely together to ensure continuity of service as far as possible.

Birth at home
Staff shortages, or illness of a family member may mean that planned home births cannot be offered during a pandemic. If this is the case, mothers may need to have a hospital birth, which may mean a change to family arrangements. Women planning a home birth should discuss their options with their midwife.

Postnatal care and support
During a pandemic, women are advised to limit the number of visitors they receive at home in the first two months after the birth, to prevent themselves or their baby catching the disease from someone with the flu. If a member of the family has H1N1, they should keep apart from the mother and baby, in a different room if possible.
Similarly, midwives may not be available for home visits during a pandemic. Alternative arrangements will be made and women should check with their local maternity services on the availability.
If your baby is found to have the H1N1v flu and requires further treatment, it may be cared for in a neonatal unit. Or, if you have H1N1v and your baby is well, it may be expedient to have your baby cared for away from you for a short space of time, until you recover. The need for a mother and baby to be separated will be rare, and you will be encouraged to be in close contact with your baby as far as possible.

Caring for the infant
To prevent mother-to-baby transmission of the flu, mothers are reminded about the need for good personal hygiene. Hands must be washed and kept clean at all times when in contact with infants. Clothes which may be contaminated from used tissues or runny noses, should be changed and washed. Mothers should also take special care over their baby’s hygiene, and keep surroundings, cots and other equipment clean. Provided these basic steps are taken, mothers and fathers are encouraged to have frequent skin-to-skin contact with their babies.
How do I know if my baby has H1N1v flu?
The symptoms in newborns will be similar to the ordinary flu and includes fever, cough, cold and the loss of appetite. In addition, your baby will be tired and irritable and will need help during feeding. If you spot that your child has a high temperature or is having difficulty breathing (short rapid breaths) and a repetitive cough, contact your GP immediately for further advice.

Breastfeeding
Women who are breastfeeding will usually be given Tamiflu if they need an antiviral medicine. This is because there is no longer a risk to the placenta or developing baby. It also is safe for women to breastfeed while using Relenza. Mothers are encouraged to breastfeed as they would normally.
If a mother is too ill to breastfeed, or the baby is too ill to suckle, then expressed milk should be used. The risk for swine flu influenza transmission through breast milk is unknown, but good nutrition, with breast milk where possible, is important for recovery from flu and other infections.

Information resources
If pregnant women fall ill and suspect they may have the H1N1 flu, they should make sure that they get a phone or on-line assessment immediately. Reliable information information is available from the following sources:
Department of Health
http://www.dh.gov.uk/en/Publichealth/Flu/Swineflu/index.htm
http://www.dh.gov.uk/en/Healthcare/Children/Maternity/Maternalandinfantnutrition/DH_099965 NHS Choices http://www.nhs.uk/AlertsEmergencies/Pages/Pandemicflualert.asp DirectGov http://www.direct.gov.uk/en/Swineflu/DG_177831 Relenza http://www.relenza.com/

RCOG/RCM 9 July 2009

HPV and Genital Warts

Human papilloma virus (HPV) is the most common sexually transmitted infection and it is likely that most of us have had HPV at some time in our lives — although we may not have known it. So what is HPV, how can it be prevented and treated, and what does papilloma mean anyway?

Papilloma means a growth or wart, which is why HPV is also known as the 'wart virus'. In practical terms, however, only about 10% of people with HPV develop warts. The vast majority of people with HPV don't, and are therefore unlikely to know that they are infected or that they may be passing the virus to their sexual partner(s).

Young sexually active people are at greatest risk of getting genital HPV, with the highest rate of infection in those between the ages of 20 and 24. Recent research suggests that many young women may become infected with the virus during their first sexual experience, and the risk of infection increases with the number of sexual partners. HPV prevalence seems to decrease with age.

What is HPV?

There are thought to be more than 100 types of human papilloma virus that can infect the body. Some strains lead to common warts on people's hands and feet, but these are different from genital warts and cross-infection is extremely rare. About 30 types of HPV affect the genital area. Some types cause genital warts, others cause changes in cervical cells that may lead to cervical cancer, but most HPV infections cause no symptoms at all and go away on their own.

How is the virus spread?

Genital HPV is highly infectious, particularly when warts are present, and is spread mainly through direct skin-to-skin contact with the infected area. Genital HPV is passed on during sexual contact, including vaginal and anal sex, oral sex and, while less risky, non-penetrative sex play. It is also possible for sex toys to carry an infection from one person to another. In rare cases, HPV may be spread without direct sexual contact. It may be possible, for example, to pick up the virus if you use a towel to wipe your genitals after it has been used by someone who has HPV or genital warts.

How do I know if I have HPV?

Genital warts are the only visible sign of HPV infection, but they may not appear for weeks, months or even years after infection occurs, if they appear at all. Women are more likely than men to develop warts, and they can grow on the lips of the vulva, around the clitoris, inside the vagina, around the urethra, on the cervix, on the area between the vagina and the anus (perianal region), and in and around the anus itself. In men, warts tend to develop on the tip and shaft of the penis, on the scrotum, as well as in and around the anus. Although rare, genital warts may develop in a person's mouth or throat if infected through oral sex.

Warts may appear as small red or white bumps, they may grow alone or in cauliflower-like clusters, or they may be flat and barely visible.

Genital warts are generally not painful, but may be itchy or uncomfortable. You may not realise you have warts, particularly if they are small, inside the vagina or on your cervix.

How is HPV diagnosed?

HPV is usually diagnosed based on the presence of genital warts. If there are no obvious warts, but infection is suspected (because a partner has warts, for example), the doctor may apply a solution that turns warts white, making very small or flat warts more visible.

An abnormal smear result may be a sign that you have been exposed to HPV, but not all cervical smears can detect current HPV infection. If your smear result suggests HPV might be present, you may be scheduled for another smear, or for a colposcopy. During a colposcopy, we look at your cervix through a microscope (the colposcope) for signs of HPV and we may take a sample (biopsy) of cervical tissue for further investigations. If you don't have visible genital warts and your smear result doesn't show signs of HPV, there is currently no other way of knowing whether or not you have the virus.

HPV — prevention and new developments

Fortunately there is now an effective way of preventing HPV aside from not having sex or sexual contact. The recently developed vaccine reduces the risk of cervical cancer up to 70%. It is important to vaccinate young girls aged 12-13. At this age the immune response is stronger and sexual contact of the virus is not an issue yet. The vaccination schedule at 0,2 and 6 months is currently applied in all major Health Services worldwide.

Using condoms may help to prevent HPV, but because they do not cover the entire genital area, and are often put on after sexual contact has begun, the virus can still be passed on, even during 'safe sex'.

Using a condom for 3 to 6 months following treatment for warts may help prevent reinfection for you and your partner, and is usually recommended as part of a treatment programme. Risk factors, which, if avoided, may reduce your risk of getting HPV include: smoking, having multiple sexual partners and exposure to other sexually transmitted infections.

Fortunately, most HPV infections go away on their own within six months to two years without causing any complications or harmful long-term effects. For people with genital warts, the psychological and emotional impact of having warts is often the worst part of HPV. Some infections, however, may be linked to other problems, including recurring warts, other sexually transmitted infections (STIs) and cervical cancer.

Abnormal smear results and cervical cancer

Some types of HPV can lead to abnormal cell changes on a woman's cervix. These changes are known as CIN (cervical intra-epithelial neoplasia), which means 'new changes in the outer layer of the cervix'. In many cases, abnormal cells revert back to normal without treatment, but sometimes they do not. If left untreated, these cells may develop into cervical cancer, but it usually takes 10 to 20 years for this to happen. Fortunately, the progression to cervical cancer can be easily prevented if abnormal changes are found and treated early. Smear tests are currently the only way to detect abnormal cell changes, and are therefore the best way to protect yourself from cervical cancer. If you have been diagnosed with HPV, you may be scheduled for more frequent cervical screening — every 6 to12 months — to keep an eye on cervical cell changes. If the cells do not return to normal, or changes are severe, we will need to consider treatment options to remove the abnormal cells.

If you have visible genital warts, you probably do not have a type of HPV that is linked to cancer.

The two most common strains of HPV linked to cervical cancer are HPV 16 and 18, but most women with HPV, including those infected with type 16 or 18, do not develop cancer. Other strains of the HPV virus have also been linked to cervical and other more rare cancers, such as vulval and anal cancer.

What if I'm pregnant and have warts?

Warts tend to grow rapidly during pregnancy and may become numerous and large. This may be due to a weakened immune system, but there is some evidence to suggest that HPV is influenced by progesterone, which is high during pregnancy. In most cases warts will not interfere with pregnancy or birth but if the warts are very large, they may need to be removed.

The safest treatments during pregnancy are cryotherapy and surgery. In severe cases, if large warts cannot be removed, it may be necessary to have a caesarean section.

Although rare, HPV may be passed on to a baby through warts in the birth canal. This is not a serious condition, but it is possible for the baby to develop warts in the throat if exposed to the wart virus. Known as laryngeal papillomatosis, this can cause breathing problems in the baby, but the risk of this happening is extremely low and therefore is not, on its own, a reason to perform a caesarean section.

In summary:

· If we have ‘HPV changes’ described in a smear report, don’t panic, one in three young women at some point will have the virus. In the vast majority of women, the virus will just linger for a few months, usually up to a year, and will then be eliminated, exactly like when we get rid of a flu virus.

· We just do a colposcopy, to have a close look at the cervix under the microscope and confirm that the virus just ‘lingers’ but has not created a lesion deep in the cervix, and therefore is likely to persist.

· There are no tablets or creams to kill the virus. We wait for it to go spontaneously and we stop smoking, as it is documented to help HPV survive long-term.

· We don’t do contact tracing, blaming your ex, or warning him, the virus is far too common. It may be spread by non-sexual means, yet we don’t panic about our mother and sister and toilet seats. We just follow the basic hygiene rules at home.

· If you have visible warts, we will cauterise them under local anaesthetic at the Practice, and, alas, they recur and we may need to repeat these treatments a few times.

· If the virus persists in subsequent smear tests, it may eventually lead to pre-cancerous changes and cancer, this is usually a 10-12 year process. We will monitor with regular smear tests and colposcopies and when necessary, will remove the lesion with a cone biopsy, before it becomes cancerous.

Αρχόμενη Κύηση

AΡΧΟΜΕΝΗ ΕΓΚΥΜΟΣΥΝΗ

ΑΠΛΑ ΔΕΔΟΜΕΝΑ

ΒΑΣΙΚΕΣ ΣΥΜΒΟΥΛΕΣ

Η εγκυμοσύνη και ο τοκετός είναι ένα εξαιρετικό κεφάλαιο στη ζωή του ζευγαριού. Σκοπός μας είναι να απαλείψουμε το φόβο και τις δικαιολογημένες ανησυχίες σας και να βοηθήσουμε στις τυχόν δύσκολες στιγμές, ώστε να απολαύσετε κάθε στιγμή της εγκυμοσύνης και το ανεκτίμητο δώρο μιας νέας ζωής.
Η τελευταία περίοδος πριν τη σύλληψη είναι το μόνο χειροπιαστό χρονικό σημείο για να καθορισθεί η διάρκεια της κύησης. Έτσι, μετράμε με εβδομάδες και όχι με μήνες και το μέτρημα ξεκινά από την πρώτη ημέρα της τελευταίας περιόδου (αν και η γυναίκα έχει επαφή και συλλαμβάνει περίπου 2 εβδομάδες μετά). H κύηση διαρκεί συνολικά 40 εβδομάδες.

H πρώτη επίσκεψη στο ιατρείο είναι και η πλέον σημαντική. Πέρα από τη διάγνωση της εγκυμοσύνης με κλινική εξέταση, τεστ εγκυμοσύνης και υπέρηχο, γίνεται μια διεξοδική αναδρομή στο ιστορικό και τυχόν προϋπάρχοντα ιατρικά προβλήματα. Σε εσάς μπορεί απλά να φανεί μια απλή συζήτηση, εμείς όμως θα έχουμε μία σαφή εικόνα για το αν η εγκυμοσύνη είναι ή όχι υψηλού κινδύνου. Θα οργανώσουμε έγκαιρα τις δέουσες εξετάσεις και τον τακτικό έλεγχο.

Οι πρώτες 12 εβδομάδες είναι σημαντικές. Περιλαμβάνει την εμφύτευση και την πλήρη διάπλαση του εμβρύου, και πολύ συχνά ταλαιπωρεί τη μητέρα με ναυτία, εμετούς, ακόμα και πόνους και μικροαιμορραγίες. Μια νέα μητέρα ίσως βρει αυτή την περίοδο την πλέον ψυχοφθόρο, όταν η εγκυμοσύνη είναι τόσο μικρή και έχει τόσους μήνες μπροστά κι έχει ήδη τόσα προβλήματα. Οι αρχικές επισκέψεις είναι λοιπόν πολύ σημαντικές. Με τακτικά, ακίνδυνα υπερηχογραφήματα θα βεβαιώνουμε ότι το μωρό είναι καλά και θα δίνουμε τις κατάλληλες συμβουλές για να λύνουμε τα προβλήματα και να προλαμβάνουμε τυχόν επιπλοκές.
Σε αυτή τη φάση της κύησης πρέπει στα μέτρα του δυνατού να βεβαιωθούμε ότι το μωρό αναπτύσσεται φυσιολογικά και να αποκλείσουμε εγκαίρως ανωμαλίες, με πλέον συνήθη το σύνδρομο Down.

Η αυχενική διαφάνεια: Η μαύρη περιοχή ανάμεσα στις δύο λευκές γραμμές στον αυχένα του εμβρύου.

Στο υπερηχογράφημα της αυχενικής διαφάνειας στις 12 περίπου εβδομάδες ελέγχουμε αδρά τη διάπλαση του εμβρύου και μετράμε την αυχενική διαφάνεια. Αυτή είναι μια μικρή ποσότητα υγρού που φυσιολογικά μαζεύεται στο πίσω μέρος του λαιμού του εμβρύου. Σε μωρά με σύνδρομο Down (μογγολισμό) αυτή βρίσκεται συχνά αυξημένη. Ταυτόχρονα ελέγχουμε τις τιμές δυο ορμονών στο αίμα της μητέρας. Όλα αυτά μαζί μας λένε αν το μωρό έχει αυξημένες πιθανότητες να έχει σύνδρομο Down. Με τη μέθοδο αυτή μπορούμε να ‘μαντέψουμε’ το σύνδρομο Down στο 89% των περιπτώσεων.

Τότε συζητάμε με το ζευγάρι αν πρέπει να προχωρήσουμε σε αμνιοπαρακέντηση (λήψη με λεπτή βελόνα λίγου αμνιακού υγρού που περιβάλλει το μωρό –αυτό περιέχει εμβρυϊκά κύτταρα που εξετάζονται στο μικροσκόπιο και είναι η εξέταση που μας διαβεβαιώνει). Η απόφαση για την αμνιοπαρακέντηση είναι ακόμα πιο επιτακτική σε γυναίκες άνω των 35 ετών λόγω του αυξημένου κινδύνου. Το σύνδρομο Down είναι πιο συχνό όσο πιο μεγάλη είναι σε ηλικία η μητέρα. Έτσι για μια 20χρονη ο κίνδυνος να γεννήσει πάσχον μωρό είναι 1στα
1500, σε μια 30χρονη 1 στα 900, σε μια 35χρονη 1 στα 350, σε μια 38χρονη 1 στα 170, στα 40 είναι 1 στα 100 και στα 42 είναι 1 στα 50. Από την άλλη, η αμνιοπαρακέντηση έχει κίνδυνο αποβολής 1 στα 300 περίπου.

Θα κάνουμε επίσης κάποιες άλλες εξετάσεις αίματος για να προλάβουμε τυχόν προβλήματα στη συνέχεια της κύησης και τον τοκετό. Ελέγχουμε τον αιματοκρίτη, την ομάδα αίματος και την παρουσία στίγματος για τη μεσογειακή αναιμία καθώς και την ανοσία της μητέρας σε μια σειρά από λοιμώξεις (ηπατίτιδα Β και C, μεγαλοκυτταροϊό, ερυθρά, τοξόπλασμα, λιστέρια, σύφιλη, AIDS). Πολλές από αυτές τις εξετάσεις ίσως ακούγονται ακραίες ή και προσβλητικές για το ζευγάρι. Είναι όμως ο καθιερωμένος διεθνώς έλεγχος της εγκύου και περιλαμβάνει λοιμώξεις που μπορούν να απειλήσουν άμεσα το έμβρυο. Αρκεί να λεχθεί ότι αν μία έγκυος είναι φορέας του AIDS, ο κίνδυνος μετάδοσης στο μωρό είναι 30%, ενώ, με έγκαιρη διάγνωση, χορήγηση αγωγής στην έγκυο και αποφυγή θηλασμού, ο κίνδυνος γίνεται μόλις 2%.

Συζητάμε τα ναι και τα όχι στην εγκυμοσύνη βάσει τεκμηριωμένων επιστημονικών δεδομένων και απορρίπτουμε ανόητους μύθους και δοξασίες. Έτσι το ζευγάρι θα ξέρει τι να περιμένει, τι να προσέχει και τι να αποφεύγει χωρίς άγχος και ανασφάλεια. Και βέβαια θα υπάρχει μια 24ωρη γραμμή επικοινωνίας για να απαντάμε σε κάθε ερώτηση και ανησυχία, όσο απλοϊκή κι αν ακούγεται. Η πιο σημαντική υπηρεσία του γιατρού σ’ αυτή την κρίσιμη περίοδο της ζωής σας είναι η ευαισθησία και η συνεχής διακριτική καθοδήγηση, ώστε το ζευγάρι να νιώθει ανά πάσα στιγμή ασφάλεια και σιγουριά.

Το δεύτερο τρίμηνο, μέχρι τις 28 εβδομάδες είναι συνήθως η πιο ήρεμη περίοδος. Το μωρό είναι αρκετά μεγάλο, τα σημαντικά υπερηχογραφήματα έχουν ήδη γίνει και τυχόν ανωμαλίες και προβλήματα έχουν αποκλειστεί. Η ναυτία σταματά και η έγκυος μπορεί να χαλαρώσει λίγο και να απολαύσει την αίσθηση του μωρού της να ‘ζωντανεύει’ και να κινείται μέσα στην κοιλιά της.

Στο σημαντικό υπερηχογράφημα β επιπέδου στο διάστημα μεταξύ 21 και 24 περίπου εβδομάδων, εξετάζονται όλα τα όργανα στο σώμα του μωρού και αποκλείεται η μεγάλη πλειοψηφία ανωμαλιών διάπλασης. Οι επισκέψεις γίνονται
λιγότερο τακτικές αλλά εξίσου σημαντικές με προσεκτικό έλεγχο της μητέρας (πίεση, λεύκωμα στα ούρα, αύξηση βάρους) και της ανάπτυξης του εμβρύου. Το ζευγάρι έχει το χρόνο να ηρεμήσει, να έχει κάποιες ημέρες ξεκούρασης, πριν μεγαλώσει πολύ το μωρό και κάνει τις μετακινήσεις δύσκολες. Η γραμμή επικοινωνίας βέβαια παραμένει ανοιχτή για τα παραμικρά ‘πονάκια’ ή ‘αυξημένα υγρά’. Σιγά σιγά θα προετοιμαστούμε για τις τελευταίες εβδομάδες και τον τοκετό.

Το τρίτο τρίμηνο το έμβρυο και η μητέρα μεγαλώνουν πλέον αισθητά και οι κινήσεις δυσχεραίνονται. Στις 28 εβδομάδες ελέγχεται το σάκχαρο της μητέρας για να αποκλειστεί διαβήτης της κύησης. Στις 32 περίπου εβδομάδες με υπερηχογράφημα (Doppler) ελέγχεται η ανάπτυξη του εμβρύου και η ροή αίματος στα αγγεία του ομφάλιου λώρου και του εγκέφαλου του μωρού. Συνηθισμένα προβλήματα οι ενοχλήσεις χαμηλά στην κοιλιά, πίσω στη μέση, εντερικές διαταραχές (δυσκοιλιότητα) λόγω πίεσης της μήτρας επί των γειτονικών οργάνων. Σταδιακά πληθαίνουν τα ‘πετρώματα’, οι προπαρασκευαστικές ωδίνες δηλαδή που δε διαρκούν πολύ και είναι ακανόνιστες, συχνά όμως θα ενοχλήσουν και θα ανησυχήσουν την πρωτόπειρη έγκυο. Οι κινήσεις του εμβρύου δε λιγοστεύουν, γίνονται όμως λιγότερο αισθητές αφού καθώς αυτό μεγαλώνει δεν έχει χώρο να κλωτσήσει με δύναμη και αρκείται σε ήπιες, σα να κολυμπάει, αλλά εξίσου καθησυχαστικές για τη μητέρα κινήσεις. Πάντως κάθε ενόχληση, πόνος, αυξημένα υγρά ή αίμα, μειωμένες κινήσεις του εμβρύου και γενικά κάθε νέο σύμπτωμα πέραν του συνηθισμένου πρέπει πάντα να περιγράφονται αναλυτικά και χωρίς καθυστέρηση.


Η στιγμή του τοκετού και της γέννησης του μωρού φαντάζει, ειδικά για την πρωτότοκο μητέρα και πατέρα σαν αξεπέραστο εμπόδιο. Το ζευγάρι συχνά αντιμετωπίζει με δέος και ανασφάλεια την τελική ευθεία. Η αλήθεια είναι ότι ο τοκετός είναι ένα γεγονός μοναδικό που βιώνεται διαφορετικά από κάθε ζευγάρι. Η εξέλιξη του είναι κάθε φορά διαφορετική, όπως πολλές πολύτοκες γυναίκες έχουν παρατηρήσει.
Με τη σωστή επίβλεψη και την έμπειρη καθοδήγηση της μαίας και του μαιευτήρα το άγχος περιορίζεται, τυχόν προβλήματα λύνονται και τελικά μένει στη μνήμη σαν η πιο συναρπαστική και γλυκιά εμπειρία. Στόχος μας είναι ο φυσιολογικός τοκετός και όλες οι ενέργειες μας αποσκοπούν στην ταχεία και ομαλή εξέλιξη του, χωρίς άσκοπες ιατρικές παρεμβάσεις.

Η έναρξη του τοκετού μπορεί να γίνει είτε όταν ‘σπάσουν τα νερά’ είτε όταν αρχίσουν επώδυνες συσπάσεις της μήτρας που έρχονται τακτικά ανά 15 λεπτά και σταδιακά γίνονται πυκνότερες. Αντίθετα τα ‘πετρώματα’ της μήτρας δεν πονάνε πολύ, διαρκούν λίγο, δεν πυκνώνουν σταδιακά και συνήθως υποχωρούν μετά τη λήψη Buscopan ή με ένα χλιαρό λουτρό.

Σε κάθε περίπτωση, ειδικά αν δεν είστε σίγουρη, θα επικοινωνήσετε με τη μαία μας, που θα σας πει αν ήρθε η ώρα να ξεκινήσετε με ηρεμία για το Μαιευτήριο. Εκεί θα σας περιμένει η ίδια καθώς και η Προϊσταμένη που θα φροντίσει τη σύντομη διαδικασία της εισαγωγής και θα είναι πάντα σε ετοιμότητα για οτιδήποτε χρειαστούμε. Η Αίθουσα Τοκετών στελεχώνεται από μία εξαιρετική ομάδα Αναισθησιολόγων με πολύ μεγάλή εμπειρία στην τεχνική της επισκληριδίου. Η δυνατότητα επισκληριδίου αναισθησίας έχει αποτελέσει επανάσταση καθώς λυτρώνει τη μητέρα από τον πόνο της γέννας χωρίς να θέτει σε κίνδυνο αυτή ή το μωρό (το αντίθετο ισχύει, το μωρό παίρνει λιγότερο οξυγόνο όταν η μητέρα υποφέρει) και χωρίς να καθυστερεί την εξέλιξη του τοκετού. Σήμερα σε κάθε γυναίκα επιβάλλεται να συζητηθεί και να προσφερθεί η επισκληρίδιος.

Πέρα από τη σωματική καταπόνηση, οφείλουμε όμως να αντιμετωπίσουμε και το ψυχολογικό στρες. Κύριο ρόλο παίζει η στενή καθημερινή σχέση εμπιστοσύνης που θα αναπτύξουμε στη διάρκεια των εννέα μηνών. Η μικρή μας ομάδα μπορεί να εγγυηθεί ότι στην αίθουσα τοκετού θα συναντήσετε τα ίδια γνώριμα πρόσωπα που θα μπορείτε άφοβα να εμπιστευτείτε.

Κατά τη διάρκεια του τοκετού θα εξηγούμε και θα ενημερώνουμε συνεχώς το ζευγάρι για κάθε εξέλιξη. Θα έχουμε τη μητέρα και το μωρό κάτω από συνεχή παρακολούθηση. Με υπομονή θα περιμένουμε τον τοκετό να εξελιχθεί, φροντίζοντας να υπάρχει η σωστή ισορροπία με τακτικές αποτελεσματικές συσπάσεις που δε θα θέτουν το μωρό σε κίνδυνο. Με τον καρδιοτοκογράφο θα παρακολουθούμε συνεχώς την καρδιά του μωρού ώστε να φανεί εγκαίρως αν τυχόν ταλαιπωρηθεί και παρουσιάσει έλλειψη οξυγόνου. Προτεραιότητα μας είναι ο φυσιολογικός τοκετός αλλά ακόμα σημαντικότερη είναι η υγεία της μητέρας και του μωρού. Αν οι συνθήκες το επιβάλλουν θα προχωρήσουμε άμεσα σε επίσπευση της γέννας και η πραγματικά άψογη οργάνωση της αίθουσας τοκετών εγγυάται πλήρη κάλυψη σε κάθε περίπτωση ανάγκης.

Ιδιαίτερα σημαντική όμως είναι και η περίοδος μετά τον τοκετό, οι 40 ημέρες της λοχείας. Τα πιθανά προβλήματα (μικροαιμορραγίες και πονάκια, δυσκολίες στο θηλασμό, δυσκοιλιότητα, αιμορροΐδες, ψυχολογικά προβλήματα) ακούγονται ασήμαντα, μπορεί όμως να ταλαιπωρήσουν και να αγχώσουν το ζευγάρι.
Καθημερινός λοιπόν έλεγχος στο Μαιευτήριο και τακτική επικοινωνία και μετά το εξιτήριο από την Κλινική. Η φροντίδα μας, να μη το ξεχνάμε, δε λήγει με το τέλος των 9 μηνών.




ΑΠΛΕΣ ΣΥΜΒΟΥΛΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΓΚΥΜΟΣΥΝΗ

Η φυσιολογική δραστηριότητα (καθημερινή εργασία, μετακινήσεις, περίπατοι, ψώνια, ήπια άθληση, μπάνια σε καθαρές θάλασσες) επιτρέπεται στη φυσιολογική εγκυμοσύνη. Ταυτόχρονα η έγκυος ενθαρρύνεται να μην ταλαιπωρεί τον εαυτό της με πολύωρη βάδιση ή ορθοστασία. Έχει αποδειχθεί ότι γυναίκες που παραμένουν όρθιες επί 8 ώρες στη δουλειά έχουν αυξημένο κίνδυνο αποβολής και πρόωρου τοκετού.

Απαγορεύονται δραστηριότητες και σπορ όπως καταδύσεις, ορειβασία, σκι στο βουνό και στη θάλασσα, ατμόλουτρα, σάουνα.

· Η λήψη φαρμάκων πρέπει να αποφεύγεται στην εγκυμοσύνη. Όταν όμως υπάρχει η κατάλληλη ένδειξη και πάντα κατόπιν συζήτησης με το γιατρό η λήψη επιβάλλεται για να προστατέψει και την έγκυο και το μωρό της.

Το μόνο που ξεκάθαρα απαγορεύεται στην εγκυμοσύνη είναι το κάπνισμα, ενεργητικό ή παθητικό. Στερεί οξυγόνο από το μωρό και προκαλεί αυξημένες αποβολές, μείωση του τελικού βάρους γέννησης και προωρότητα με εξαιρετικά κακή επίδραση στη μελλοντική ανάπτυξη του παιδιού, καθώς και κίνδυνο για αιφνίδιο βρεφικό θάνατο.

Η σεξουαλική επαφή επιτρέπεται μέχρι και τον όγδοο μήνα με λίγη προσοχή και προτίμηση σε στάσεις που διευκολύνουν την έγκυο.

Η οδήγηση αυτοκινήτου επιτρέπεται, απλά επιβάλλεται περισσότερη προσοχή. Επιβάλλεται η εφαρμογή ζώνης ασφαλείας καθόλη τη διάρκεια της κύησης είτε ως οδηγός ή συνοδηγός. Απλά όταν η εγκυμοσύνη μεγαλώσει, πρέπει το οριζόντιο τμήμα της ζώνης να εφαρμόζει κάτω από την κοιλιά και το διαγώνιο από πάνω της, ώστε η μήτρα να μην πιέζεται άμεσα από τη ζώνη.

Η βαφή μαλλιών και νυχιών επιτρέπεται στην εγκυμοσύνη, καθώς δεν υπάρχει καμιά επιστημονική απόδειξη ότι βλάπτει το μωρό.

Η πολύωρη εργασία σε ηλεκτρονικό υπολογιστή έχει αποδειχθεί ότι δε βλάπτει καθόλου (π.χ. λόγω ακτινοβολίας) την εγκυμοσύνη.

· Μια επίσκεψη στον οδοντίατρο επιβάλλεται στην αρχή της εγκυμοσύνης. Έχει αποδειχθεί ότι η ενεργός ουλίτιδα είναι συνήθης στην εγκυμοσύνη και αυτή με τη σειρά της καλλιεργεί μικρόβια που οδηγούν σε πρόωρο τοκετό.

· Καλό είναι να κρατηθείτε μακριά από γάτες. Μην ασχολείστε με το φαγητό και τα απορρίμματα της γάτας σας. Φοράτε γάντια όταν κάνετε κηπουρική.

Προσοχή στις παρακάτω τροφές (πολύ σπάνια θα προκαλέσουν πρόβλημα γι’αυτό μην ανησυχήσετε αν ήδη φάγατε στην αρχή της εγκυμοσύνης σας):

Ø Να αποφεύγονται μαλακά τυριά όπως καμεμπέρ, ροκφόρ, μπρι, στίλτον. Επιτρέπονται: φέτα, γραβιέρα, κασέρι, τσένταρ, ένταμ, έμενταλ, γκούντα, μοτσαρέλα, παρμεζάνα.
Ø Όχι στο φρέσκο γάλα που δεν είναι παστεριωμένο.
Ø Όχι στο συκώτι /εντόσθια/ πατέ /φουα γκρα/ μύδια/ στρείδια.
Ø Όχι στο ημίρρευστο παγωτό χωνάκι που βγαίνει από το μηχάνημα.
Ø Απαιτείται προσεκτικό πλύσιμο χεριών πριν και μετά την επαφή/κόψιμο/μαγείρεμα κάθε ωμού κρέατος.
Ø Τα έτοιμα φαγητά του εμπορίου πρέπει να ξαναζεσταίνονται σε επίπεδα βρασμού.
Ø Τα αυγά πρέπει να τηγανίζονται/ βράζονται μέχρι το ασπράδι και ο κρόκος να γίνουν στερεά.
Ø Καλό είναι να αποφεύγετε προϊόντα με φιστίκια στην εγκυμοσύνη αν ο σύντροφος σας ή κάποιο παιδί σας έχει άσθμα, έκζεμα, αλλεργία την άνοιξη ή αλλεργία σε τροφές. Έτσι πιστεύεται ότι μειώνεται η πιθανότητα ανάλογων αλλεργιών στο μωρό όταν γεννηθεί.
Ø Τα φρέσκα λαχανικά /σαλάτες πρέπει να σαπουνίζονται διεξοδικά.


Η υγιεινή δίαιτα περιλαμβάνει:

· Άμυλο (ψωμί, δημητριακά, πατάτες, κορν φλεικς, ζυμαρικά, ρύζι).
Είναι το κύριο μέρος της διατροφής, πλούσιο σε υδατάνθρακες, πρωτεΐνες, βιταμίνες Β. Οι τροφές τύπου κορν φλέικς, ολ μπραν είναι πλούσιες σε σίδηρο και φυλλικό οξύ και μειώνουν τις στομαχικές ενοχλήσεις.
· Γάλα και γαλακτοκομικά. Είναι πλούσια σε ασβέστιο και πρωτεΐνη και επιβάλλεται ένα με δύο γεμάτα ποτήρια φρέσκο γάλα την ημέρα. Προτιμάτε τα ημιαποβουτυρωμένα (έχουν ίδια ποσά ασβεστίου και πρωτεΐνης, χωρίς το περιττό λίπος). Όχι στο εβαπορέ (λίγες βιταμίνες).
Κρέας, ψάρι, αυγά, όσπρια. Πλούσια σε πρωτεΐνες. Ψήνετε καλά και αποφεύγετε τα πολλά λιπαρά.
Τροφές με λιπαρά και ζάχαρη. Τρώτε αραιά και σε μικρές ποσότητες.
Βιταμίνες όπως το φυλλικό οξύ είναι απαραίτητες στην εγκυμοσύνη. Πλούσια σε φυλλικό οξύ είναι τα φασόλια, φακές, φρούτα, λαχανικά, χυμό πορτοκάλι.
Το φυλλικό οξύ μπορεί να προλάβει ανωμαλίες στο έμβρυο όπως ανεγκεφαλία, δισχιδή ράχη και ανωμαλίες στη διάπλαση του στόματος.
Γι’αυτό το λόγο θα σας συστήσουμε πρόσθετη λήψη σκευάσματος φυλλικού οξέος για τις πρώτες εβδομάδες της εγκυμοσύνης.

Θεωρείται φυσιολογικό να αυξηθεί το βάρος σας κατά 10-12 κιλά στην εγκυμοσύνη.


Για πρακτικούς λόγους χωρίζουμε την εγκυμοσύνη σε τρεις περιόδους

Η πρώτη, μεταξύ 0-12 εβδομάδες (πρώτοι δυόμισι μήνες). Πρέπει να πάρετε
1-2 κιλά.
Τη δεύτερη μεταξύ 12-28 εβδομάδες (οι επόμενοι 4 μήνες), πρέπει να πάρετε 300-400 γραμμάρια την εβδομάδα, άρα το πολύ 6,5 κιλά.
Την τρίτη, μεταξύ 28-40 εβδομάδες (τελευταίοι δυόμισι μήνες), παίρνετε 1-3 κιλά το μήνα.
Δεν πρέπει να υπερβείτε τα 12 κιλά γιατί αυξάνονται έτσι οι επιπλοκές της εγκυμοσύνης (διαβήτης κύησης, προβλήματα στην ανάπτυξη του εμβρύου, υπέρβαρα μωρά με δυσκολίες στον τοκετό). Επιπλέον μπορεί να δυσκολευτείτε αρκετά να χάσετε στο μέλλον αυτά τα περιττά κιλά.

Πού πάνε αυτά τα κιλά ;
Το τελειόμηνο μωρό ζυγίζει περίπου 3,3 κιλά.
Η μήτρα μεγαλώνει κατά 900 gr.
Ο πλακούντας ζυγίζει 600 gr.
Το αμνιακό υγρό ζυγίζει 800 gr.
Το στήθος μεγαλώνει κατά 400 gr.
Το αίμα στην κυκλοφορία αυξάνεται κατά 1,25 κιλό.
Κατακράτηση ύδατος στους ιστούς κατά 2 κιλά.
Αύξηση υποδόριου λίπους κατά 1,7 κιλό.


Το βάρος του εμβρύου είναι το αγαπημένο θέμα συζήτησης στην εγκυμοσύνη. Όλοι θέλουν να ξέρουν πόσο ζυγίζει το μωρό, γίνονται συγκρίσεις με προηγούμενες εγκυμοσύνες ή με άλλες γυναίκες και όλοι ανησυχούν αν τυχόν το μωρό δεν ‘παίρνει πολύ βάρος’ και φορτώνουν τη μητέρα με άγχος και τύψεις. Καλό είναι λοιπόν να ξεκαθαρίσουμε ότι ο υπολογισμός του βάρους στα υπερηχογραφήματα ελάχιστη αξία έχει. Σημασία έχει οι επιμέρους μετρήσεις (κεφαλή, περίμετρος κοιλίας, μηριαίο οστό) να είναι φυσιολογικές και ακόμα σημαντικότερο να υπάρχει φυσιολογικός ρυθμός αύξησης αυτών σε διαδοχικά υπερηχογραφήματα. Επιπλέον το φυσιολογικό εύρος του βάρους είναι μεγάλο, έτσι ο μέσος όρος του βάρους γέννησης στο τέλος των 9 μηνών είναι 3,28 κιλά αλλά κάλλιστα μπορεί σε υγιή μωρά να κυμαίνεται από τα 2,9 ως τα 3,9 κιλά. Ενδεικτικά λοιπόν ο μέσος όρος βάρους είναι:

Στις 28 εβδομάδες 1,15 κιλά (όταν ‘μπούμε στον 7ο’).
Στις 32 εβδομάδες 1,81 κιλά (όταν ‘μπούμε στον 8ο’).
Στις 34 εβδομάδες 2,22 κιλά.
Στις 36 εβδομάδες 2,65 κιλά (όταν ‘μπούμε στον 9ο’).
Στις 38 εβδομάδες 3 κιλά.
Στις 40 εβδομάδες 3,28 κιλά (συμπλήρωση 9 μηνών).


ΝΑΥΤΙΑ ΚΑΙ ΕΜΕΤΟΙ ΣΤΗΝ ΕΓΚΥΜΟΣΥΝΗ

Είναι ένα από τα συνήθη συμπτώματα του πρώτου τρίμηνου και οφείλεται στην απότομη αύξηση των ορμονών της εγκυμοσύνης. Συνήθως αλλά όχι απαραίτητα παρατηρείται το πρωί. Κάποιες τυχερές γυναίκες μπορεί να μην έχουν καθόλου ναυτία. Μετά τις 12 εβδομάδες σταδιακά υποχωρεί.
Απλές οδηγίες που μπορεί να βοηθήσουν:

Μικρά, συχνά γεύματα.
Όταν η ναυτία είναι έντονη μην πιεστείτε να φάτε για το καλό του μωρού. Το μωρό θα ενοχληθεί μόνο όταν η μητέρα φτάσει σε κατάσταση μαρασμού από την ασιτία.
Προτεραιότητα είναι η λήψη υγρών και η αποφυγή αφυδάτωσης. Μικρές, συχνές γουλιές νερό λοιπόν.
Σηκωθείτε με αργές κινήσεις από το κρεβάτι το πρωί.
Αν η ναυτία συμβαίνει μόλις σηκώνεστε από το κρεβάτι, προτού σηκωθείτε φάτε κράκερ ή ξερό τοστ ή μπισκότο.
Τροφές με τζίντζερ (ειδικά μπισκότα, τσάι, ακόμα κι ένα ποτήρι τζιτζιμπύρα) ή χάπια μειώνουν το αίσθημα ναυτίας. Το ίδιο φαίνεται να ισχύει σε μικρότερο βαθμό για το χαμομήλι.
Το μεταλλικό νερό (απλό ή αφρίζον) επίσης βοηθά.
Σε κάθε περίπτωση πρέπει να συζητήσουμε το πρόβλημα καθώς πολλές άλλες παθήσεις προκαλούν ναυτία (γαστρίτιδα, ουρολοιμώξεις, παθήσεις ενδοκρινών αδένων) και τα παραπάνω ‘γιατροσόφια’ δε βοηθούν πάντα.

ΑΣΚΗΣΗ ΚΑΙ ΕΓΚΥΜΟΣΥΝΗ

Η άσκηση ενδείκνυται στη φυσιολογική εγκυμοσύνη και μπορεί να ξεκινήσει νωρίς, από το πρώτο τρίμηνο, κατόπιν συζήτησης.

Τα οφέλη είναι ποικίλα:
Ενδυναμώνει το μυϊκό σύστημα που υποβοηθά τον τοκετό (κοιλιακοί και μύες περινέου).
Βελτιώνει την κυκλοφορία του αίματος, ελαττώνει την πίεση και την καρδιακή συχνότητα.
Βελτιώνει τη στάση του σώματος.
Ενισχύει ψυχολογικά την έγκυο και προλαμβάνει την κατάθλιψη.
Προλαμβάνει την οστεοπόρωση.
Βοηθά στην ταχύτερη επαναφορά της φυσικής κατάστασης και του σωματικού βάρους μετά τον τοκετό.

ΑΠΛΕΣ ΣΥΜΒΟΥΛΕΣ

Επιτρέπεται: Βάδιση, σταθερό ποδήλατο, κολύμβηση, ασκήσεις κοιλιακών.
Η άσκηση πρέπει να αρχίζει και να τελειώνει σταδιακά.
Η μέλλουσα μητέρα πρέπει να φορά ελαφρά ρούχα και ενισχυμένο στηθόδεσμο.
Η καρδιακή συχνότητα της μητέρας δεν πρέπει να υπερβαίνει τις 140 σφύξεις το λεπτό- είναι εντάξει όσο μπορεί να συζητά κατά τη διάρκεια της άσκησης.
Σταματάμε αμέσως αν υπάρχει πόνος, αίσθηση ζάλης ή ταχυπαλμίας.
Επιβάλλεται η κατανάλωση μεγάλων ποσοτήτων νερού.
Όχι σε ασκήσεις με γρήγορες αλλαγές κατεύθυνσης, άλματα ή βαθιά καθίσματα.
Μετά το πρώτο τρίμηνο απαγορεύεται η άσκηση σε ύπτια θέση (ανάσκελα) γιατί υπάρχει κίνδυνος λιποθυμίας.


ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΙΑ ΚΑΙ ΕΞΟΠΛΙΣΜΟΣ ΓΙΑ ΤΟ ΜΩΡΟ ΜΑΣ
Ειδικά αν είναι το πρώτο σας μωρό, είναι φυσικό να μην ξέρετε ακριβώς τι θα χρειαστεί το μωρό σας και τι προβλήματα θα συναντήσετε (σίτιση, ύπνος, κωλικοί), θα ακούσετε δε πολλές αντικρουόμενες συμβουλές από συγγενείς και φίλους. Για να μην πελαγώσετε και αγχωθείτε χωρίς λόγο και να αποφύγετε άσκοπες αγορές, μπορείτε να συζητήσετε στο ιατρείο μας ή κατ’ιδίαν με την Παιδίατρο μας, την Κυρία Μιχαηλίδου. Η Αμαλία Μιχαηλίδου είναι Επιμελήτρια Νεογνολόγος στο Ιασώ και θα μπορέσει με λίγες απλές οδηγίες να σας καθοδηγήσει και να σας καθησυχάσει.

ΒΑΣΙΚΕΣ ΟΔΗΓΙΕΣ ΓΙΑ ΤΟ ΘΗΛΑΣΜΟ

Από νωρίς, μετά τις 28-30 εβδομάδες κύησης, θα αρχίσουμε να προετοιμάζουμε τους μαστούς για το θηλασμό. Η προετοιμασία περιλαμβάνει ήπιες έλξεις στη θηλή προκειμένου σταδιακά να επιμηκυνθεί και να γίνει πιο ανθεκτική και υπεραιμική. Ταυτόχρονα πλύσιμο με οινόπνευμα συμβάλλει στο να σκληρύνει, ώστε να μην τραυματιστεί εύκολα στην έναρξη του θηλασμού.
Θα κάνουμε κάθε προσπάθεια να πετύχουμε πλήρη σίτιση με μητρικό γάλα, χωρίς συμπλήρωμα. Το μητρικό γάλα είναι πλούσιο σε θρεπτικά συστατικά αλλά και πολύτιμες πρωτεΐνες και αντισώματα.

Η τοποθέτηση του μωρού στο στήθος γίνεται άμεσα, την ίδια ημέρα της γέννησης. Το γάλα δεν πρόκειται να έρθει για δύο τουλάχιστον ημέρες, πρέπει όμως έγκαιρα να δοθεί το θηλαστικό ερέθισμα που θα ενεργοποιήσει το αντανακλαστικό της γαλακτοφορίας.

Τις πρώτες ημέρες η μαία μας αλλά και το μαιευτικό προσωπικό στο Ιασώ θα σας καθοδηγούν και θα σας δείξουν τη σωστή τοποθέτηση του μωρού στο στήθος. Θα παρακολουθούμε τη σταδιακή διόγκωση του στήθους, ημέρα με την ημέρα. Στόχος είναι ο εύκολος, αποκλειστικός θηλασμός, χωρίς να τραυματιστούν οι θηλές αλλά και να μη βαρύνει υπερβολικά το στήθος (να μην ‘πετρώσει’).

Επί της ουσίας, βήμα-βήμα θα είμαστε κοντά σας και σ’αυτή την τελευταία δοκιμασία. Ο θηλασμός συχνά αγχώνει την ήδη πελαγωμένη μητέρα, με συνεχή καθοδήγηση και συμβουλές όμως θα τα καταφέρουμε. Μεταξύ μας, τα απολύτως απαραίτητα θρεπτικά συστατικά και αντισώματα υπάρχουν ήδη από το πρώτο γάλα (πύαρ). Ακόμα λοιπόν κι αν δε καταφέρουμε να θηλάσουμε για μεγάλο χρονικό διάστημα, το μωρό έχει από νωρίς ωφεληθεί. Το τελευταίο πράγμα που θέλουμε είναι μία μητέρα φορτωμένη με τύψεις!

…Πάνω απ’όλα ψυχραιμία!
Μην ακούτε συμβουλές και ιστορίες τρόμου από συγγενείς και φίλους γιατί είναι όλες, αν όχι λανθασμένες, σίγουρα υπερβολικές. Θα είμαστε συνεχώς δίπλα σας για κάθε απορία και πρόβλημα. Χωρίς άγχος λοιπόν, απολαύστε την εγκυμοσύνη σας.



ΥΠΕΡΗΧΟΓΡΑΦΗΜΑ ΑΥΧΕΝΙΚΗΣ ΔΙΑΦΑΝΕΙΑΣ


Είναι ένα σημαντικό υπερηχογράφημα που λαμβάνει χώρα μεταξύ 11 και 13+6 εβδομάδων κύησης. Ελέγχουμε σημαντικά στοιχεία της ανατομίας του εμβρύου και αποκλείουμε έτσι έγκαιρα μεγάλο εύρος ανατομικών ανωμαλιών, πέραν του συνδρόμου Down και άλλων χρωμοσωμικών ανωμαλιών.

Κύριος πάντως στόχος είναι ο έλεγχος της αυχενικής διαφάνειας και ο έμμεσος πλην σαφής αποκλεισμός του συνδρόμου Down (τρισωμία 21) και η αποφυγή της αμνιοπαρακέντησης με τους κινδύνους αυτής.

Αυχενική διαφάνεια είναι μία μικρή ποσότητα υγρού που φυσιολογικά μαζεύεται σε όλα τα έμβρυα, πίσω από το δέρμα του αυχένα. Σε μωρά με σύνδρομο Down το υγρό αυτό είναι αυξημένο στην φάση αυτή της εγκυμοσύνης. Δεν είναι όμως σε όλα τα μωρά με Down αυξημένο, ενώ συχνά είναι αυξημένο και σε υγιή μωρά.

Πριν από μία δεκαετία περίπου σε Αγγλία και Αμερική, σε μεγάλες μελέτες με δεκάδες χιλιάδες γυναίκες όλων των ηλικιών, μετρήθηκε η αυχενική διαφάνεια, ελήφθησαν υπόψη η ηλικία της γυναίκας και η ακριβής ηλικία της κύησης και εκτιμήθηκε η συχνότητα των μωρών που τελικά γεννήθηκαν με σύνδρομο Down. Κατασκευάστηκε βάσει όλων αυτών ένα έγκυρο μαθηματικό μοντέλο, μία εξίσωση που έχουμε πλέον στον υπολογιστή μας.

Η αυχενική πρέπει να μετρηθεί σε αυτήν ακριβώς τη φάση της κύησης, αργότερα συνήθως ελαττώνεται, ακόμα και σε πάσχοντα μωρά και χάνει τη διαγνωστική της αξία.

Θα μετρήσουμε λοιπόν το εύρος της αυχενικής διαφάνειας με μεγάλη ακρίβεια και στη συνέχεια θα βάλουμε στον υπολογιστή την τιμή αυτή καθώς και την ηλικία σας και την ηλικία της κύησης βάσει τελευταίας περιόδου. Ο υπολογιστής θα μας δώσει το γνωστό αρχικό μας κίνδυνο για σύνδρομο Down λόγω ηλικίας και το νέο τροποποιημένο κίνδυνο, καλύτερο ή χειρότερο αναλόγως αν η αυχενική ήταν μικρή (άρα καθησυχαστική) ή μεγάλη.

Στη συνέχεια, αμέσως μετά το υπέρηχο, θα κάνουμε μία εξέταση αίματος και θα μετρήσουμε τις τιμές δύο ορμονών, της β-χοριακής γοναδοτροπίνης και του PAPP-A (συντομογραφία του Pregnancy Associated Plasma Protein type A). Οι τιμές αυτές διαφέρουν σε πολλά μωρά με σύνδρομο Down. O κίνδυνος θα υπολογιστεί εκ νέου όταν βγει το αποτέλεσμα λίγες ημέρες μετά, είναι μάλιστα εντελώς ανεξάρτητο τεστ από την αυχενική, όμως συνδυάζονται όπως οι παράμετροι μίας εξίσωσης και δίνουν έναν τελικό κίνδυνο.

Αυτόν τον τελικό κίνδυνο θα κρίνουμε και θα αποφασίσουμε αν μας ικανοποιεί, ώστε να αποφύγουμε την αμνιοπαρακέντηση. Αυτή θα μας πει με βεβαιότητα αν το μωρό πάσχει, έχει όμως έναν κίνδυνο να προκαλέσει αποβολή της τάξης του 3 στα 1000 (ή 1 στα 350).

Παραδοσιακά, τις προηγούμενες δεκαετίες προσφέραμε αμνιοπαρακέντηση σε όλες τις γυναίκες άνω των 35 και καθησυχάζαμε τις νεώτερες σε ηλικία. Αυτό τελικά είχε σαν αποτέλεσμα τα περισσότερα μωρά με σύνδρομο Down να γεννιούνται πλέον από νέες, ανύποπτες μητέρες. Η διάκριση σε άνω και κάτω των 35 δεν σημαίνει ότι μετά τα 35 ο κίνδυνος αυξάνεται απότομα, κάτι τέτοιο δεν ισχύει ιατρικά. Ό λόγος αυτού του διαχωρισμού ήταν ότι στα 35 ο κίνδυνος για Down είναι 1 στα 350, όσος και ο κίνδυνος αποβολής από αμνιοπαρακέντηση, επομένως οι άνω των 35 μητέρες αξίζει να ‘ρισκάρουν’ μία αμνιοπαρακέντηση αφού ο κίνδυνος της επέμβασης θα είναι μικρότερος του κινδύνου να πάσχει το μωρό.

Ο προληπτικός έλεγχος (screening test) με την αυχενική διαφάνεια και τον ορμονικό προσδιορισμό ήρθε να δώσει μία μη επεμβατική εναλλακτική και ταυτόχρονα κατήργησε το τεχνητό όριο των 35.
Το screening αυτό είναι εξίσου ευαίσθητο σε όλες τις ηλικίες, άρα δεν πρέπει να προσφέρεται μόνο στις νέες γυναίκες και να το στερούνται οι μεγαλύτερες. Η ευαισθησία του είναι μεγάλη καθώς μεγάλες διεθνείς μελέτες αποδεικνύουν ότι αν το εφαρμόσουμε σωστά και κάνουμε αμνιοπαρακέντηση μόνο όταν ο τελικός κίνδυνος είναι 1 στα 350 ή μεγαλύτερος, θα ανιχνεύσουμε το 90% περίπου των μωρών με σύνδρομο Down και θα αποφύγουμε έτσι πολλές περιττές αμνιοπαρακεντήσεις.

Το σημαντικό βέβαια είναι να μετρηθεί σωστά η αυχενική διαφάνεια. Αυτό δεν είναι αυτονόητο, το εύρος της είναι συνήθως 1 με 2 χιλιοστά και ένα λάθος δεκάτων του χιλιοστού αλλάζει δραματικά τον τελικό κίνδυνο. Η σωστή μέτρηση θέλει το μωρό σε τέλεια θέση προφίλ και να μην ακουμπά ο σβέρκος του στον πλακούντα. Αυτό εξαρτάται από την τύχη και τα κέφια του μωρού μας και η εξέταση μπορεί να διαρκέσει από 10 λεπτά ως και μία ώρα. Ο υπερηχογραφιστής οφείλει να έχει εμπειρία πολλών εκατοντάδων τέτοιων υπερήχων, να έχει πιστοποιηθεί η ικανότητα του από το Fetal Medicine Foundation, το διεθνή οργανισμό που, με έδρα το Λονδίνο, έχει ευθύνη για τη σωστή εκπαίδευση και διάδοση της τεχνικής. Επιπλέον βέβαια πρέπει να έχει υπομονή και επιμονή να περιμένει το μωρό να πάρει την κατάλληλη θέση.

Το δύσκολο μερικές φορές είναι το κάθε ζευγάρι να αποφασίσει ποιος κίνδυνος θεωρείται αποδεκτός και ποιος ανησυχητικός. Όπως είπαμε, το τεστ επισήμως θεωρείται παθολογικό όταν ο κίνδυνος είναι χειρότερος του 1 στα 350, κατ’ άλλους στο 1 στα 300. Υπάρχουν ζευγάρια όμως που δε δέχονται ούτε ένα στο εκατομμύριο την πιθανότητα τέτοιας διάγνωσης και άλλα πάλι που το ίδιο σθεναρά τρέμουν την ιδέα μιας αποβολής ενός μωρού υγιούς ή και πάσχοντος ακόμα. Εδώ είναι που θα συζητήσουμε και θα συμφωνήσουμε αφού εξηγήσουμε όλα τα δεδομένα ξανά και ξανά –δεν είμαστε μαθηματικοί και όλα αυτά τα δεδομένα συχνά κάνουν γιατρούς και ασθενείς να ξύνουν το κεφάλι τους.

Επί της ουσίας, χαρείτε το υπέρηχο, το μωρό είναι σχηματισμένο, γεμίζει την οθόνη, και είναι απόλαυση να το παρακολουθήσετε. Ακόμα και αν το αποτέλεσμα είναι οριακό και αρχίσουμε να κουβεντιάζουμε με μαθηματικούς όρους, μην πελαγώνετε. Να θυμάστε πως ό,τι και να αποφασίσουμε, η στατιστική είναι με το μέρος μας, είναι στατιστικά απίθανο να πάσχει το μωρό μας και επίσης απίθανο η αμνιοπαρακέντηση να προκαλέσει επιπλοκές.